1. پرلین های فولادی کانالی
پرلین های فولادی کانالی به دو دسته فولادی کانالی معمولی و پرلین های فولادی کانالی سبک تقسیم می شوند (a در شکل 1). پرلین های فولادی کانالی معمولی از نظر مشخصات ضخیم تر هستند، بنابراین نمی توان استحکام آنها را به طور کامل اعمال کرد و از فولاد بیشتری استفاده می کنند. گرچه پرلین های فولادی کانال سبک نسبت به پرلین های فولادی کانالی معمولی بهبود یافته اند، اما هنوز ایده آل نیستند.
2. پرلین های فولادی زاویه دار
پرلین های فولادی زاویه دار (b در شکل 1). پرلین های فولادی زاویه دار معمولی به راحتی بدست می آیند، اما استحکام ضعیفی دارند و از فولاد بیشتری استفاده می کنند. آنها فقط برای موقعیت هایی با دهانه های کوچک، فواصل پرلین و بار مناسب هستند.
3. پرلین های فولادی کانالی ترکیبی
پرلین های فولادی کانالی ترکیبی از دو فولاد زاویه جوش داده می شوند (ج در شکل 1). آنها از فولاد کمتری نسبت به فولادهای کانال معمولی استفاده می کنند، اما حجم کار جوشکاری زیاد است. آنها برای موقعیت هایی با دهانه های کمتر یا مساوی 4 متر مناسب هستند.
4. پرده های فولادی Z شکل ترکیبی
پره های فولادی Z شکل ترکیبی مشابه پرلین های فولادی کانالی ترکیبی هستند و همچنین از فولادهای دو زاویه ای جوش داده می شوند (d در شکل 1). هنگامی که شیب سقف i بزرگتر یا مساوی 1/3 باشد، از نظر نیرو نسبت به مقطع فولادی کانال معقول تر است.
5. فولاد H شکل دیواره نازک نورد گرم و پرلین فولادی H شکل با دیواره نازک جوش داده شده با فرکانس بالا
فولاد H شکل دیواره نازک نورد گرم و فولاد H شکل دیواره نازک جوش داده شده با فرکانس بالا (که از این پس "فولاد H شکل دیواره نازک" نامیده می شود) نوع جدیدی از فولاد سبک هستند (e در شکل 1). با مزایای شبکه نازک، سفتی خمشی خوب، گشتاورهای اینرسی نسبتا نزدیک در دو جهت محور اصلی و صفحات فلنج مستقیم که به راحتی به هم متصل می شوند.
